Conferentie Bridge to the Future 2012
thema: 'Compassie'

Doe de ander niet aan wat je zelf niet zou willen ondergaan, of positief geformuleerd: 'Behandel de ander zoals je zelf behandeld wilt worden'. Dit principe van compassie ligt ten grondslag aan alle religieuze, ethische en spirituele tradities en heeft ook daarbuiten universele geldigheid. Confucius formuleerde de 'gulden regel' als eerste. Compassie is niet los te zien van het mens-zijn. Compassie is het vermogen je in de ander in te leven. In onze samen-leving kunnen we per definitie niet zonder elkaar. De toegenomen verwevenheid en complexiteit van de samenleving versterkt de noodzaak van 'inclusief denken' (Boerwinkel,1966), van het besef dat de mensheid één gemeenschap vormt. literatuur ...

Programma Conferentie

De 7e Conferentie Bridge to the Future vond plaats op vrijdagmiddag 21 september 2012 en werd evenals in voorgaande jaren gehouden in het Huis der Provincie in Arnhem. Na een welkom door voorzitter Dick van der Meer en een kort openingswoord van Sophie Lambrechtsen spraken drie inleiders over het thema Compassie. Vanuit de invalshoeken spiritueel, militair en politiek/maatschappelijk hielden respectievelijk Prinses Irene, generaal-majoor bd Patrick Cammaert en Job Cohen, oud-burgemeester van Amsterdam, een inleiding. Bright Omansa Richards bracht tijdens de Conferentie, begeleid door musici op bayan en kora, een muzikale vertelling ten gehore, gebaseerd op zijn voorstelling As I Left My Fathers House. Jongeren van HOPE XXL vertelden hoever ze inmiddels zijn met hun manifest voor de VN en namen opnieuw deel aan het panelgesprek.

Hieronder vindt u een beknopte samenvatting van de inleidingen en een link naar de volledige teksten. Fotoreportage ...  en videoverslagen ...

Ons (on)vermogen je in de ander in te leven

In het Handvest definieert Karin Armstrong de kern van compassie als het vermogen je in de ander in te leven, aldus Sophie Lambrechtsen bij de opening van de Conferentie. In 68 jaar herdenken oefenen we dat vermogen, en ervaren we ook het onvermogen om je in de ander in te denken. We herdenken hier de gestorvenen, militairen die sneuvelden, van beide partijen. Maar je kunt je niet voorstellen wat deze mensen hebben doorgemaakt. Toen ik uit de kelder kwam was ik vijf jaar. In de bocht van de Schelmseweg zag ik vijf dode Duitsers liggen. Dat was mijn eerste ervaring van compassie. Wilfred Owen beschrijft in Strange Meeting, de laatste aria van het War Requiem, de ontmoeting van een soldaat met de man die hij de dag ervoor dood heeft geschoten. Ze praten dan over de verschrikking van de oorlog, hóe erg het is, en dat ze dit niemand meer kunnen vertellen, The truth untold. Bij het samen delen van verdriet komt door tranen een glimlach. Bij een regen van tranen, waar de zon doorheen komt, ontstaat een regenboog, het logo van Bridge to the Future. Laat deze dag van compassie ons in alle mogelijke kleuren vreugde geven, op weg, over de brug, naar de toekomst. Volledige tekst bijdrage opening Sophie Lambrechtsen ...

Bewust geleefde verbinding

"Het begint met simpele dingen: hoe leef je, hoe begin jij je dag? In stilte of met de tv aan? Maak je tijd om echt te luisteren naar iemand die je nodig heeft, je kind, je partner, jezelf? Compassie begint voor mij bij een bewust geleefde verbinding", aldus Prinses Irene. Wij zijn vergeten dat we deel uitmaken van een groter geheel dan de menselijke samenleving. De essentie van de bewustzijnscrisis is dat we ons buiten de natuur zijn gaan plaatsen. We zijn ons er niet meer van bewust dat de gezondheid van de aarde en die van de mens samen gaan. Wat we de aarde aandoen, doen we onszelf aan. Of te wel de toestand van de aarde spiegelt onze innerlijke gezondheid. ... Het materialisme heeft een gigantische ruimte ingenomen en ons innerlijk, onze innerlijke natuur, onze ziel, ligt begraven onder stapels entertainment. ... Als we werkelijk zouden beseffen dat we deel uitmaken van een groter geheel dan de menselijke samenleving, en dat in feite alles met alles verbonden is, dan zouden we totaal andere besluiten nemen want dan zal ons uitgangspunt: het welzijn van alle leven zijn.

We kunnen niet bestaan zonder de overige levensvormen

We hebben ieder een individuele verantwoordelijkheid voor ons eigen leven. ... Maar het mooie is dat we niet kunnen bestaan zonder de overige levensvormen: onze medemensen, de mineralen, planten, dieren. ... Onderlinge verbondenheid heeft consequenties: iedere gedachte, waar onze handelingen uit voort komen, heeft dan immers effect op alle leven. En daarmee hebben wij mensen, een uniéke verantwoordelijkheid ten opzichte van alle leven op aarde en daarbuiten: wij kunnen overzien en wéten wat we doen. ... Een verdere consequentie is, dat ieder mens meetelt, ieder mens belangrijk is in haar/zijn denken en handelen en we de toekomst van de aarde en al het leven daarop samen bepalen, omdat alles verbonden is.

Waarom is een dag van reflectie over compassie nodig? ... Omdat wij mensen beide kanten in ons hebben, aan de ene kant zijn wij in staat tot onvoorstelbaar machtsmisbruik, oorlog en verwoesting; aan de andere kant tot een open hart voor de ander, en voor jezelf in alle eerlijkheid.... Oorlog komt voort uit de illusie van afgescheidenheid en is daar de ultieme uiting van. Op het moment dat we begrijpen dat we deel uitmaken van de natuur en we uit de afgescheidenheid en in de verbinding van en met het leven stappen, valt het hele systeem dat gebouwd is op afgescheidenheid uit elkaar. Het initiatief voor de conferenties, op een plaats als deze, herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om vanuit innerlijke helderheid de inter-relatie van alle leven te durven ervaren en aan te gaan. Volledige tekst inleiding Irene van Lippe-Biesterfeld ...

Compassion in Peacekeeping

Generaal-Majoor buiten dienst Patrick Cammaert heeft veel ervaring in vredesmissies over de hele wereld. Hij was in Cambodja, Bosnië, Ethiopië, Eritrea en de Democratische Republiek Congo. In Congo stond hij aan het hoofd van de grootste VN-vredesoperatie in dat land, operatie MONUC, een vredesmissie nieuwe stijl. Zijn vredesleger telde 15.000 soldaten van 53 verschillende nationaliteiten. Cammaert adviseerde de Verenigde Naties over de aanpak van seksueel geweld tegen vrouwen en meisjes.

"Ik zie Compassion als een confrontatie met verdriet en lijden van anderen en een gevoel van verantwoordelijkheid en plicht om daar iets aan te doen", aldus Cammaert in zijn inleiding op de Conferentie. "Vrouwen met de kinderen op de heup en de jerrycans met water op het hoofd vluchten naar het dichtstbij zijnde VN kamp of compound. Waarom? Ze verwachten bescherming voor naderend onheil. Kunnen peacekeepers aan die verwachtingen voldoen? Ik dacht in mijn lange carriëre over de hele wereld veel ellende gezien te hebben, maar wat ik in Congo aantrof tartte elke beschrijving. Seksueel geweld tegen vrouwen en kinderen heeft daar epidemische vormen gekregen. Het is van een beestachtigheid die al het begrip en beschrijving tart.

Geen Club Mediterranee

Peacekeeping is een lastig vak. Er is geen vijand maar militia’s, dissidente soldaten, gangsters, huurlingen etc. zijn de tegenstanders. De ene keer moet je als blauwhelm praten en waarschuwen, de volgende keer krachtig optreden met een risico op slachtoffers aan beide zijden. Een vastberaden houding dat de VN niet met zich laat sollen of men betaalt daarvoor een prijs, onontbeerlijk. Menig keer heb ik mijn ondercommandanten voorgehouden dat zij niet zijn uitgezonden naar Club Mediterranee.

Vredesoperaties mogen westerse landen niet overlaten aan ontwikkelingslanden. Ook de Nederlandse gemeenschap moet haar militaire steentje blijven bijdragen, ondanks economisch moeilijke tijden, aan het beschermen van hen die zich in levensbedreigende situaties bevinden, waar ook ter wereld. Volledige tekst inleiding Pastrick Cammaert ...

Voor zijn inspanningen voor de wereldvrede ontving de generaal in 2008 de prestigieuze Carnegie-Wateler prijs. Bekijk de IKON-uitzending uit 2006 waarin Paul Rosenmuller Cammaert een week volgt in Congo. 

Compassie en de stad

Onze wereld is enorm veranderd, aldus Job Cohen. Als gevolg van vijf grote bewegingen, die met elkaar samenhangen: individualisering, democratisering, privatisering, secularisering en globalisering. De vertrouwde zuilenmaatschappij maakte plaats voor een wereld waarin ieder kan leven zoals hij wil, zijn stem kan laten horen. De komst van migranten in steden liet mensen verhuizen zonder dat ze verhuisd zijn, de wereld om hen heen veranderde. Het verdwijnen van de tradionele verbanden maakt dat iedereen nu zelf moet bedenken waarom hij op deze aarde is. Je bent meer op jezelf aangewezen. Dat lukt de een beter dan de ander. Onze samenleving is veranderd. De kunst wordt in toenemende mate om 'de boel bij elkaar te houden'. Het individualisme brengt met zich mee dat er minder oog is voor wat de ander wil. Dat kan botsten met wat jij wilt. Je houden aan regels, de rechtstaat in stand houden is belangrijk, als je echt de boel bij elkaar wilt houden.

Vrijheid van meningsuiting boeit als oneens 

Rekening houden met die ander, dan komt het op compassie aan. Dan wordt samenleving weer samen-leven. Compassie begint met mede-leven. Luisteren naar de ander. Je hoeft het niet eens te zijn. Vrijheid van meningsuiting is interessant als je het oneens bent. Anders heb je geen vrijheid van meninsguiting nodig. Mede-dogen zit ook in compassie, open oog hebben voor wie het iets minder gaat, daar niet aan voorbij lopen. Het derde deel van compassie is mede-lijden. Er zijn ook nog andere woorden die hetzelfde zeggen, aandacht en steun. Als je dat geeft kom je met compassie een heel eind. Volledige tekst inleiding Job Cohen ... 

As I Left My Father’s House

Door een kort maar zeer intens, confronterend en indrukwekkend optreden van theatermaker Bright O’Richards ervoeren de aanwezigen iets van de pijn, wanhoop en angst van hen die moeten vluchten voor geweld in hun eigen land en die op zoek gaan naar een veilig bestaan elders op de wereld. Hij zou Nederland graag als zijn nieuwe vaderland mogen beschouwen, dat is waar hij naar verlangt ...

Bright O’Richards kreeg een staande ovatie van een zichtbaar aangeslagen publiek. Bright O. Richards verwerkte zijn vreselijke herinneringen aan de burgeroorlog in Liberia en vluchtverhalen van vrienden uit andere landen en religies in de voorstelling As I Left My Father’s House. waarvoor hij in 2011 de Compassieprijs ontving. De gehele voorstelling is in Arnhem te zien op 18 november om 15.00 uur in de Diakonessenkerk, Izaak Evertslaan 11. Meer ...

HOPE XXL op weg naar de VN

Jongeren van HOPE XXL namen ook dit jaar weer deel aan de paneldiscussie en vertelden hoever ze zijn met hun 100-puntenplan dat ze in 2014 hopen aan te bieden aan de Verenigde Naties. Ze geven daarin een visie op de grote vraagstukken van deze tijd: duurzaamheid, economie, oorlog & vrede en ontwikkelingssamen-werking. Ze spreken erover met mensen die hun sporen in het maatschappelijk leven hebben verdiend en leggen jongeren vragen voor over hoe ze de toekomst zouden willen zien. Na de start in Gelderland is HOPE XXL uitgegroeid tot een landelijk programma. Eind 2012 wordt de Europese versie van de Liemers List opgesteld door jongeren uit alle Europese landen, gevolgd door de wereldwijde lijst van 100 stellingen in 2014.

Literatuur

- 'Compassie', Karen Armstrong, De Bezige Bij, 2011
- 'Leven in Verbinding' , Irene van Lippe-Biesterfeld & Matthijs Schouten, uitgeverij Ankh-Hermes, april 2010
- 'Binden', toespraken en lezingen, Job Cohen, uitgegeven door Bert Bakker, maart 2010
- 'Inclusief denken', Een andere tijd vraagt een ander denken, F. Boerwinkel, Uitgave Werkgroep 2000, Nederlands Uitgeverscentrum, 1966
- 'Eigentijds Idealisme', Een afrekening met het cynisme in Nederland, Gabriel van den Brink, Amsterdam University Press, 2012
- Catechismus van de Compassie door Christiane Berkvens-Stevelinck/Ad Alblas, uitgeverij Skandalon
- Art meets science and spirituality in a changing economy: from competition to compassion, Louwrien Wijers, Academy Editions, 1996

terug naar boven ...

 

Bridge to the Future?

Stichting War Requiem - Bridge to the Future stimuleert bewustwording op het gebied van oorlog, vrede en vrijheid door kunstzinnige initiatieven en gelegenheden voor gedachte-wisseling en meningsvorming.

Agenda

12e Conferentie Bridge to the Future: vrijdagmiddag 15 september 2017

Wilt u onze activiteiten steunen? Maak dan een financiŽle bijdrage over op NL07 RABO 0312 9873 07 t.n.v. Stichting War Requiem (ANBI)

Nieuwsbrief

Wanneer u onderstaande gegevens invult zullen wij u op de hoogte houden van onze activiteiten:






Indien van toepassing:




Ja, ik wil de nieuwsbrief van Stichting War Requiem - Bridge to the Future ontvangen.

Afmelden?

Contact

e-mail: info@bttf.nl