Conferentie Bridge to the Future 2010
thema 'Verwerking'

De Conferentie Bridge to the Future, die 17 september 2010 in Arnhem werd gehouden, had als thema ‘Verwerking’. Verwerking van oorlogservaringen is noodzakelijk om de ruimte te scheppen voor stappen die herhaling in de toekomst moeten voorkomen. Het raakt zowel slachtoffers van oorlogen, als militairen die aan oorlogshandelingen deelnemen en politici die hen naar het front sturen. En hiermee ieders persoonlijke verantwoordelijkheid.

Inleiders waren oud-minister Jan Pronk, rabbijn Awraham Soetendorp en generaal-majoor Mart de Kruif. Verder ging prof. dr. Paul Sars in gesprek met de Duitse journaliste en schrijfster Sabine Bode. Zij verving Anne-Ev Ustorf, die haar deelname aan de Conferentie onverwacht om privé-redenen heeft moeten afzeggen. Sabine Bode schreef over de verwerking van oorlogservaringen in Duitsland meerdere boeken. De 5e conferentie en daarmee de eerste lustrumeditie, werd geopend door voormalig commissaris van de Koningin Jan Terlouw, die een van de inleiders was op de eerste conferentie in 2006 in De Bilderberg.

Hieronder vindt u fragmenten uit de inleidingen en verwijzingen naar de integrale teksten, voorzover beschikbaar. Foto's en videobeelden ..

Nooit af

"Op 15 september 2006 werd de eerste conferentie Bridge to the Future gehouden, dit is al weer de vijfde. Het bouwen van de brug waarop we vanuit dit huis uitzien ‘een brug te ver’, kostte heel wat tijd. Het bouwen van een brug van oorlog naar vrede is een verrichting die wellicht nooit af zal zijn, maar waaraan altijd gebouwd zal moeten worden. Ik feliciteer Sophie Lambrechtsen en alle anderen die zich onvermoeibaar inzetten voor een dergelijke brug, met dit eerste lustrum. Ze weten dat de voltooiing van die brug ligt in een verdwijnpunt in de verte."
Volledige tekst toespraak Jan Terlouw..

Verzoening

"De peuter die ik toen was had al de les der lessen geleerd toen de Gestapo .. ons ouderlijk huis in Amsterdam was binnengedrongen. De Gestapoleider had in mijn ogen gekeken en gezegd “jammer dat dit een Joods kind is”. Mijn vader had geantwoord “gelukkig dat hij een Joods kind is want wat hem ook zal gebeuren, hij zal nooit het kind zijn van moordenaars”. De ogen van de leider vulden zich met tranen. En die tranen hebben ons leven gered. Zij zijn weggegaan en gaven ons een nacht respijt en de les wanneer een blik van een baby het hart nog bereiken kan, ook al is het overwoekerd. ...
Wij hebben elkaar, jongeren en ouderen, hartstochtelijk nodig. Het handvest voor de aarde roept ons op om en waarachtige wereldwijde alliantie te vormen, om zorgzaam te zijn voor de aarde en allen die daarop leven en een eind aan abjecte armoede te maken. Het handvest voor Compassie wijst ons erop dat de gouden regel ons daartoe de kracht geeft: houd van de ander als van jezelf, doe een ander aan wat jezelf zou willen ondervinden." Volledige tekst toespraak Awraham Soetendorp ..

Mijn verwerking

"Ik was een kind van vůůr de oorlog. Dat maakte de oorlog tot iets eigentijds, ook al was ik nog geen twee maanden oud toen de Duitsers ons land binnenvielen. Langzamerhand ging ik beseffen dat er verschil is tussen iets zelf een heel klein beetje meegemaakt hebben en iets alleen weten van horen zeggen. Misschien heeft dat meegespeeld in de kijk die ik later ontwikkelde op oorlog, geweld, honger, vrede, vrijheid en mensenrechten in andere landen van de wereld. Vrede was niet vanzelfsprekend, geluk evenmin. Vrede vereist vrijheid, maar dat leer je pas later. ....
Dat was mijn verwerking: geen verwerking van eigen leed, maar bij alles wat er in de wereld gebeurt de oorlog, de Holocaust, de bevrijding en het toen gegeven antwoord - “Dit nooit weer” - zien als een nieuw begin, als referentie, als maatstaf. “Dit nooit weer”, geen verzuchting, maar een toezegging die verplicht.
Ik heb in de jaren daarna gezien en als het ware meebeleefd hoe vaak die toezegging geweld is aangedaan. Dat leidde tot nieuw leed, nieuwe oorlogen, massamoord, genocide, verkrachting, mensen die verdwenen. Ik zag hoe mensen het hun aangedane leed en geweld probeerden te verwerken. Misschien was het een onderdeel van mijn eigen verwerking, die mij er toe bracht die situaties telkens opnieuw op te zoeken." Volledige tekst toespraak Jan Pronk ..

Veteranen komen als betere mensen terug

"Iedere dag hebben we ons leven op het spel gezet om zeven mln. Afghanen na 30 jaar conflict eindelijk hoop te geven op een betere toekomst." Aldus generaal-majoor Mart de Kruif, die als commandant van de ISAF-troepen in zuid-Afghanistan leiding gaf aan 45.000 militairen uit 24 landen. Als je als veteraan thuiskomt en de vliegtuigtrap afdaalt kijk je vol verbazing om je heen. In plaats van de wereld van leven en dood kom je in de wereld van Yolante en Wesley, RTL-Boulevard. Jouw beeld van Afghanistan is anders dan het beeld hier. "Ik vind Afghanen prachtige mensen, ongekend sterk, moedig en trouw, die lijden onder een ongelofelijke intimidatie en terreur. Nederland ziet Afghanen als moslims die het Westen haten en de Taliban steunen. Ik zie de meeste militairen als betere mensen terugkomen, Nederland denkt dat veteranen een deuk hebben opgelopen of soms een wandelende tijdbom zijn." Maar veteranen verzonnen de missies niet zelf, ze voerden een democratisch genomen besluit uit. Daarom verdienen ze na terugkeer de waardering en vooral steun van ons allemaal, aldus generaal-majoor Mart de Kruif. Volledige tekst toespraak Mart de Kruif ..

Emoties onderdrukt

"De verwerking van de oorlog is in Duitsland lange tijd een academisch proces geweest. Pas recent is er ook sprake van een emotioneel verwerkingsproces", aldus Sabine Bode in het tweegesprek met hoogleraar Paul Sars. De term Kriegskinder is een dan ook een relatief jong begrip, sinds 2005. Kinderen die zelf de oorlog niet hebben meegemaakt, hoorden er ook niet over van hun ouders. Die dachten als we er niet over praten is alles goed en vergeten we het. Tegen de kinderen werd gezegd: "het is voorbij, kijk vooruit." Oorlogskinderen konden hun ouders daardoor emotioneel niet bereiken. Daardoor werd het uiten van emoties ook niet overgedragen aan de kinderen van oorlogskinderen, de 3e generatie. Dat maakte velen van hen onzeker, met soms depressies als gevolg. Volledige tekst voordracht Sabine Bode uit "Die Deutsche Krankheit - German Angst" ..

 
De deelnemers aan de conferentie, onder wie de net aangetreden Duiste ambassadeur Heinz-Peter Behr, waren onder de indruk van het verhaal van Sabine Bode. Bij velen van ons bestaat immers het beeld dat in Duitsland goed is nagedacht over de schuldvraag. Het onderwijs besteedt veel aandacht aan de holocaust en het land opereert zorgvuldig in de wereldpolitiek. Het gaat kortom veel beter met zijn verleden om dan menig voormalig koloniaal heerser, aldus meerdere vragenstellers. Sabine Bode is het daarmee eens, maar over persoonlijk leed werd niet gesproken. En het is belangrijk te weten wat er in families mis ging. Ze wilde dat zichtbaar maken opdat kinderen van oorlogskinderen daarvoor erkenning krijgen. 

Bridge to the Future?

Stichting War Requiem - Bridge to the Future stimuleert bewustwording op het gebied van oorlog, vrede en vrijheid door kunstzinnige initiatieven en gelegenheden voor gedachte-wisseling en meningsvorming.

Agenda

12e Conferentie Bridge to the Future: vrijdagmiddag 15 september 2017

Wilt u onze activiteiten steunen? Maak dan een financiŽle bijdrage over op NL07 RABO 0312 9873 07 t.n.v. Stichting War Requiem (ANBI)

Nieuwsbrief

Wanneer u onderstaande gegevens invult zullen wij u op de hoogte houden van onze activiteiten:






Indien van toepassing:




Ja, ik wil de nieuwsbrief van Stichting War Requiem - Bridge to the Future ontvangen.

Afmelden?

Contact

e-mail: info@bttf.nl