Conferentie Bridge to the Future 2009
toelichting

Key-note speaker

De heer Sang-Hyun Song is sinds maart 2009 president van het Internationaal Strafhof in Den Haag. Hij is sinds maart 2003 als rechter aan dit hof verbonden. Hij maakt zich met het strafhof sterk voor het uitbannen van straffeloosheid. Het Internationaal Strafhof is in 2002 opgericht als permanent hof voor het vervolgen van personen die verdacht worden van genocide, misdaden tegen de menselijkheid  en oorlogsmisdaden (niet te verwarren met het Internationaal Gerechtshof dat geschillen tussen staten behandelt en met het Joegoslavië Tribunaal). 
Momenteel worden oorlogsmisdaden onderzocht in Uganda, Congo-Kinshasa, de Centraal-Afrikaanse Republiek en Darfoer (Soedan). In deze gebieden heersen oorlogen waarin marteling, moord, verkrachting en het ronselen van kindsoldaten regelmatig voorkomen.
De heer Song (1941) studeerde recht in Zuid-Korea en in Engeland en heeft uitgebreide ervaring in ondermeer strafprocedures en internationaal recht, in het bijzonder mensenrechten. Als kind maakte hij de Korea-oorlog mee. Die indringende ervaring droeg bij aan de overtuiging waarmee hij op de conferentie heeft gesproken.  

Panel

mr. G.J.M. (Geert) Corstens, president van de Hoge Raad
 "Met de benoeming van Geert Corstens tot president van de Hoge Raad kiest het kabinet voor een opinieleider, die midden in het debat staat en niet bang is om de politiek van repliek te dienen", aldus de NRC in maart 2008. "Corstens is voorstander van een assertieve houding van de rechterlijke macht, gericht op communicatie en uitleg aan het publiek. Maar ook op deelname aan het maatschappelijk debat, waar rechters volgens hem nu te angstig voor zijn."  Corstens is voormalig officier van justitie en hoogleraar strafrecht in Nijmegen.

Prof. Dr. Ir. D.J.M. (Thea) Hilhorst, bijzonder hoogleraar humanitaire hulp en wederopbouw Wageningen Universiteit (gespreskleider)
Zij richt zich met haar leerstoel op de sociologie van humanitaire hulp en andere interventies in gebieden in crisis als gevolg van natuurrampen of conflicten. Voorwerp van studie zijn ondermeer organisatie en uitvoering van de hulp, maar ook de effecten daarvan op de bestuurbaarheid en de leefomstandigheden in de ontvangende regio’s.
Het aantal gewapende conflicten neemt toe. Meestal zijn dit conflicten binnen landen waar de overheid niet of nauwelijks functioneert. Dat stelt bijzondere eisen aan hulpverlening ten tijde van het conflict en in de wederopbouwfase. 
Thea Hilhorst studeerde rurale ontwikkelingssociologie in Wageningen en promoveerde in 2000. Recent deed zij studies naar de gevolgen van de tsunami in Zuidoost-Azië en naar de wederopbouw van Rwanda na de genocide.

Annick van Lookeren Campagne,  buitenland-coördinator Oxfam Novib
Bij hulp aan crisisgebieden komt de militaire hulp soms in conflict met de humanitaire, niet-militaire hulp. Voorbeelden zijn Kosovo, Irak, Afghanistan en diverse landen in Afrika. Toch willen hulpverleners van organisaties als Oxfam-Novib daar hun werk kunnen doen.
Annick van Lookeren Campagne was eerder onder meer beleidsmedewerker van Unicef Nederland. In die functie wees zij onder meer op een groot gebrek aan aandacht voor de gevolgen van de onverantwoorde wapenhandel. "Veel conflicten in de wereld worden aangewakkerd door de enorme productie van en handel in wapens. Wapens komen nog steeds terecht in gebieden waar grove mensenrechtenschendingen plaatsvinden."

Generaal-majoor Ton van Loon, voormalig commandant ISAF-vredesmacht
Gedurende een half jaar, van november 2006 tot mei 2007, voerde hij het bevel over de NAVO-troepen in Zuid-Afghanistan. Onder de 11.000 militairen uit ondermeer Canada, en Engeland  bevonden zich 1.500 Nederlanders. "Er is buitengewoon veel te doen hier. Dat komt omdat moeilijk in kaart te brengen is wie de macht heeft en hoe de onderlinge relaties zijn. Aan de andere kant valt het ook mee, omdat ik denk dat de grootste gevechten nu toch echt wel voorbij zijn en we ons kunnen gaan richten op het helpen van de Afghaanse regering met de wederopbouw” , aldus Van Loon in een interview in die tijd.
Ton van Loon studeerde aanvankelijk rechten maar breekt zijn studie in 1997 af en meldt zich aan bij de Koninklijke Militaire Academie. Hj was onder meer stafofficier Duits-Nederlandse legercorps in Duitsland  en als commandant van het Korps Rijdende Artillerie (de Gele Rijders) was hij in 1998 een halfjaar in Kosovo.

Eduard Nazarski, directeur Amnesty International Nederland
Amnesty International richt zich op het bevorderen van de naleving van de rechten van de mens en voert actie tegen ernstige schendingen van het recht op lichamelijke en geestelijke integriteit, de vrijheid van mening en meningsuiting en de vrijwaring van discriminatie. De laatste jaren voerde de organisatie onder meer campagne voor sluiting van Guantánamo Bay, tegen geweld tegen vrouwen en voor de totstandkoming van een wereldwijd wapenhandelverdrag. Dit jaar voert Amnesty onder meer campagne voor de bescherming van burgers in Congo, waar meer dan een miljoen burgers ontheemd zijn geraakt door gevechten.
Eduard Nazarski studeerde culturele antropologie en is sinds maart 2006 in dienst van Amnesty. Daarvoor was hij directeur van Vluchtelingenwerk Nederland. Hij is tevens voorzitter van de European Council on Refugees and Exiles (ECRE), een Europese koepel van zeventig vluchtelingenorganisaties in 28 landen.

Musicians without Borders

  
Shura Lipovsky (foto links) is één van de grote namen in de Joodse muziek in Nederland. Al vanaf haar veertiende is ze gegrepen door het Jiddische lied. Lipovsky’s heilige tekst, een collage van tekstfragmenten van Etty Hillesum, geeft uiting aan haar optimisme. Lipovsky zet zich in voor de organisatie Musicians without Borders, een organisatie die strijdende partijen tot elkaar brengt via de muziek. Om dit werk te kunnen doen valt ze vaak terug op wat haar moeder haar heeft meegegeven: ‘Ze leerde mij en mijn zusje eerst van Duitsers te houden voordat zij ons confronteerde met de gruwelen van de Shoa. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik altijd meer zie dan dat ene. Ik ben net als mijn moeder een vredesduif en ik wil net als Etty Hillesum de mensen lezen en alle kanten van ze leren kennen.’ Meer over deze melodieëndokter ...

Merima Kljuco (foto rechts) speelt accordeon en trad op met symfonieorkesten als Hollamnd Symfonia, het Radio Philharmonisch Orkest en het Scottish Chamber Orchestra en ze werkte met onder meer het Nederlands Blazers Ensemble en het Asko/Schömberg Ensemble. Ze treedt op in festivals en is lid van het Telesto Trio en van Serendipity 4, waarvan ook Shura Lipovsky deel uitmaakt.
Naast haar ervaring met de hedendaagse klassieke muziek treedt Merima Kljuco veel op in wereld muziek ensembles en neemt ze deel aan projecten met Musicians Without Borders. Haar liefde voor wereld muziek, en de muziek van Bosnië in het bijzonder, deelt ze graag waar dan ook met haar gehoor.

terug pagina Conferentie 2009